Η Τρίτη, 9 Μαΐου, ήταν μία ημέρα ιδιαίτερη για ολόκληρη τη σχολική κοινότητα του 1ου ΣΔΕ Λάρισας. Μία ημέρα από εκείνες τις οποίες γνωρίζει καλά το Σχολείο μας να προσφέρει στους εκπαιδευομένους του. Δόθηκε ακόμη μία ευκαιρία μάθησης αλλά και ψυχαγωγίας , πραγματοποιήθηκε ακόμη μία εξόρμηση, μάλιστα δε, εκτός των ορίων του Νομού Λάρισας. Τόπος προορισμού, η όμορη πόλη του Βόλου.
Αρκετές ημέρες ενωρίτερα είχε ξεκινήσει η προετοιμασία της εκδρομής. Το Κέντρο Τουριστικής Πληροφόρησης του Δήμου Βόλου μας εφοδίασε, κατόπιν αιτήματός μας, με έντυπο υλικό για την ιστορία και τα αξιοθέατα της πόλης, οπότε η επιθυμία όλων να συμμετάσχουν στην εκδρομή έγινε ακόμη πιο έντονη. Και ποιος δεν θα ήθελε να δει από κοντά όσα έβλεπε στα φυλλάδια!
Έτσι, την Τρίτη το απόγευμα επιβιβασθήκαμε όλοι στο λεωφορείο το οποίο μας οδήγησε στην πόλη των Αργοναυτών και μας αποβίβασε στην παραλία, στην περιοχή του λιμανιού. Ήδη μέσα στο λεωφορείο ακούσαμε κάποιες πληροφορίες για την ιστορία της περιοχής του Βόλου και από την παραλία ξεκίνησε η περιπατητική, πλέον, περιήγησή μας στο παραλιακό μέτωπο, με ξεναγό τον φιλόλογο του Σχολείου μας κ. Χρήστο Καλαντζή, ο οποίος, Βολιώτης ων, ανέλαβε την ξενάγηση. Περάσαμε μπροστά από εμβληματικά κτίρια της παραλίας του Βόλου, τα οποία θα λέγαμε ότι αποτελούν τοπόσημα για την πόλη και ακούσαμε για την ιστορία τους.
Ξεκινήσαμε από το κτίριο της Τραπέζης της Ελλάδος με τους χαρακτηριστικούς κίονες στην πρόσοψή του και συνεχίσαμε με το Αχίλλειο και τον Παπαστράτο. Κτίρια των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, τα οποία καταδεικνύουν την ευμάρεια αλλά και την καλαισθησία μιας εποχής περασμένης για την οποία αψευδώς μαρτυρούν τα υλικά της κατάλοιπα. Συνεχίσαμε την πορεία μας μπροστά από το Πάρκο του Αγίου Κωνσταντίνου, έργο της δεκαετίας του 1920, αποτίσαμε φόρο τιμής στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη που ευλαβικά στέκεται, μαρμάρινος, αντικρύζοντας την αγαπημένη του θάλασσα της Μαγνησίας. Οι εκπαιδευόμενοί μας θυμήθηκαν κείμενά του τα οποία έχουν μελετήσει στα μαθήματά τους. Αμέσως μετά τον κυρ-Αλέξανδρο, σταθήκαμε και θαυμάσαμε κάτι που ήταν τόσο οικείο στον Σκιαθίτη λογοτέχνη. Τι άλλο από έναν ιερό ναό, αυτόν των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, έργο του περίφημου αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχου. Μπαίνοντας στον ναό, παρατηρήσαμε την κυριαρχία του μαρμάρου και του ψηφιδωτού και βάλαμε στο μυαλό μας, όταν μας δοθεί η ευκαιρία, να δούμε από κοντά και τους άλλους δύο ναούς με τους οποίους προίκισε τον Βόλο ο σπουδαίος εκείνος αρχιτέκτονας: τους ναούς του Αγίου Νικολάου και της Μεταμορφώσεως. Επόμενο κτίριο που μας απασχόλησε ήταν ο παρακείμενος Ραδιοφωνικός Σταθμός Βόλου, ο Ρ. Σ. της ΕΡΤ, ο οποίος εκπέμπει από την ίδια θέση επί 75 ολόκληρα χρόνια, έχοντας αναγγείλει γεγονότα ευχάριστα και δυσάρεστα, έχοντας ενημερώσει, έχοντας ψυχαγωγήσει γενεές ολόκληρες ακροατών. Αμέσως μετά είδαμε το ξενοδοχείο Ξενία, μάρτυρα της προ εξήντα ετών προσπάθειας της ελληνικής πολιτείας να βοηθήσει την ανάπτυξη του τουρισμού στην ελληνική επαρχία παρέχοντας ξενοδοχειακές υποδομές υψηλής ποιότητας. Και βέβαια, επειδή ο παραλιακός περίπατος συνεχιζόταν, φθάσαμε μπροστά το εκκλησάκι του Νοσοκομείου Βόλου, τον Ι. Ν. της Αγίας Τριάδος. Ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα το οποίο, δυστυχώς, ήταν κλειστό και δεν μπορέσαμε να δούμε από κοντά τα μοναδικά αγιογραφικά έργα με τα οποία ο ζωγράφος Γεώργιος Γουναρόπουλος το κόσμησε, έχοντας αφήσει το καλλιτεχνικό του αποτύπωμα στον Βόλο. Ακούσαμε στην συνέχεια για τους μεγάλους ευεργέτες των αρχών του 20ού αιώνα, τους αδελφούς Αχιλλόπουλους και τον Αθανασάκη, οι οποίοι προίκισαν την πόλη του Βόλου με Νοσοκομείο και Αρχαιολογικό Μουσείο και είδαμε τις υλικές αποδείξεις της αγάπης τους για τον τόπο τους. Χαρήκαμε, επίσης, το πάρκο του Ενυδρείου, έναν όμορφο χώρο αναψυχής. Και επειδή, πλέον, είχαμε περπατήσει επί αρκετή ώρα, η λέξη «αναψυχή» χτύπησε συναγερμό, οδηγώντας σε αναζήτηση κατάλληλου χώρου!
Έτσι, μετά από λίγα λεπτά, η περιπατητική αυτή περιήγησή μας έφθασε στο τέλος της με την άφιξή μας στην πλαζ του Αναύρου, όπου υπάρχουν τρία κέντρα αναψυχής. Και επειδή όλες οι εκδρομές πρέπει να έχουν και ψυχαγωγικό χαρακτήρα εκτός από εκπαιδευτικό, έχοντας πια ολοκληρώσει την περιήγησή μας στην παραλία του Βόλου, χαλαρώσαμε και απολαύσαμε τον καφέ μας και όχι μόνο, μπροστά στην ωραία αμμουδιά του Αναύρου. Κρίμα που καιρός δεν επέτρεπε το μπάνιο!
Όλα τα ωραία, όμως, έχουν ένα τέλος! Προς το σούρουπο μας παρέλαβε το λεωφορείο και μας οδήγησε στην πατρώα γη της Λάρισας, χαρούμενους και πλήρεις εμπειριών από όσα είχαμε δει, από όσα είχαμε ακούσει, από όσα είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε χαλαρώνοντας στην ακροθαλασσιά. Περιμένουμε ανυπόμονα την επόμενη εξόρμηση του αγαπημένου μας Σχολείου, του 1ου ΣΔΕ Λάρισας!
